نه تنها صدها و هزاران  کیلومتر بالای سرمان مملو از هیجانی است که بر پایه آن صنعتی نوپا و با  آینده ای درخشان به نام گردشگری فضایی در حال شکل گیری است بلکه اعماق  اقیانوس نیز می تواند همانقدر مملو از ناشناخته ها و هیجان نهفته در ورای  آن باشد.

همین هیجان نهفته کافی  است تا شرکت هایی که در سال های اخیر با انجام سرمایه گذاری های کلان  مقدمات توسعه گردشگری فضایی را فراهم کرده اند نه تنها نیم نگاهی، بلکه  بینشی عمیق نسبت به آینده روشن سفر به اعماق اقیانوس و خلق مفهومی به نام  «گردشگری در اعماق اقیانوس» داشته باشند.
سر ریچارد برانسون در چند  سال گذشته خود را به عنوان پرچمدار گردشگری فضایی معرفی کرده است. او هزینه های نجومی در  این راه صرف کرده است و تا اعزام نخستین گروه از گردشگران فضایی به مدار  زمین فاصله چندانی ندارد، اما او به موازات برنامه ریزی برای عبور از  مرزهای فضایی زمین از اقیانوس ها و اعماق ناشناخته آنها نیز غافل نشده است.  طراحی سیستم حرکتی Virgin Oceanic که برای حرکت در اعماق اقیانوس در نظر  گرفته شده است اوج ایده پردازی های وی برای کشف ناشناخته های اعماق اقیانوس  های جهان است. او البته از ارائه این ایده نه صرفا اهداف تحقیقاتی بلکه  بیشتر به دنبال تحقق مفهوم گردشگری در اعماق اقیانوس است.


هنگامی که وی از این طرح  خیره کننده پرده برداری می کرد به این نکته اشاره کرد که «اعماق اقیانوس در  زیر پاهای ما قرار دارد، اما تاریخ نشان می دهد در مقایسه با اقیانوس ها،  انسان های بیشتری به ماه رفته اند» برانسون برای این که در عمل هم نشان دهد  همانقدر که در نظریه پردازی درخصوص سفر به اعماق اقیانوس ها سخنوری  تواناست از علاقه مندان و طرفدارانش خواسته است تا مدت کوتاه دیگری نیز صبر  کنند تا در عمل به آنها نشان دهد که از درون زیردریایی تک نفره محصول  فناوری های پیشرفته شرکتش حتی از اعماق تاریک و ناشناخته اقیانوس ها نیز می  توان با تمام جهان ارتباط برقرار کرد.

او شعار «نفوذ به اعماق  هر ۵ اقیانوس» را انتخاب کرده است: اطلس، آرام، هند، منجمد شمالی و جنوبی.  او در نظر دارد تا از اعماق این اقیانوس ها اطلاعات مختلف را در قالب ویدئو  و سایر تصاویر برای گوگل ارسال کند. برانسون از انجام این کار قصد دارد تا  قابلیت های نرم افزار گوگل ارت و نقشه های آن را افزایش دهد. در حقیقت هم  اکنون هیچ گونه نقشه دقیقی از اعماق اقیانوس های جهان در دست نیست و این  سرمایه دار ماجراجو قصد دارد تا نقشه هایی از نقاط کور زمین ارائه کند.

تاکنون دستیابی به چنین  نقاط دور دست و صعب العبور برای بسیاری از محققان غیرممکن بوده است. آنها  در بهترین حالت ممکن استفاده از سیستم های روباتیکی را متصور شده اند، اما  برانسون اکنون صحبت از حضور انسان در اعماق ده ها کیلومتری اقیانوس ها  دارد. بر اساس برنامه ریزی های از پیش صورت گرفته Virgin Oceanic راهی عمیق  ترین نقاط اقیانوسی جهان یعنی Mariana Trench (اقیانوس آرام) ، Puerto  Rico Trench (اقیانوس اطلس) ،Diamantina Trench (اقیانوس هند) ،South  Sandwich Trench (اقیانوس منجمد جنوبی) و Molloy Deep (اقیانوس منجمد  شمالی) خواهد شد. تنها نگاهی به این عناوین نشان از هیجان نهفته در اکتشاف  آنها دارد. در این میان Puerto Rico Trench به عنوان عمیق ترین نقطه  اقیانوس های جهان شناخته می شود که تاکنون اکتشافی در آن صورت نگرفته است.


بدون شک ساختار بدنه این  زیردریایی فوق مدرن جذاب ترین بخش این پروژه است که ظاهری متفاوت با بسیاری  از زیردریایی های کوچک ساخته شده داشته و بیشتر به یک دلفین شباهت دارد.  این زیردریایی توانایی آن را دارد که تا عمق ۱۱ کیلومتری آب پایین رود. این  توانایی به معنای آن است که Virgin Oceanic می تواند فشار بسیار شدید آب  در اعماق اقیانوس را نیز تحمل کند. این میزان فشار تقریبا ۱۵۰۰ برابر فشاری  است که یک هواپیما تحمل می کند. بدنه این زیردریایی از ترکیبی از فیبر  کربنی و تیتانیوم ساخته شده است تا نه تنها سبکی قابل توجهی داشته باشد،  بلکه هدایت کننده آن هیچ گونه نگرانی از بابت استحکام آن نداشته باشد.

نکته: طراحی سیستم حرکتی  Virgin Oceanic که برای حرکت در اعماق اقیانوس در نظر گرفته شده اوج ایده  پردازی ها برای کشف ناشناخته های اعماق اقیانوس های جهان است


در سال های اخیر ایده های  متعددی در زمینه زیردریایی های گردشگری مطرح شده است که تقریبا بسیاری از  آنها در همان مرحله یعنی روی کاغذ باقی مانده اند، اما جاه طلبی های  برانسون موجب شده تا نه تنها این زیردریایی ساخته شود بلکه تاکنون یک سری  آزمون های سخت و پیچیده را نیز پشت سر گذاشته است. برخی از این آزمون ها در  اعماقی صورت گرفته است که کوچک ترین شکافی در بدنه زیردریایی معنایی جز  مرگ دلخراش هدایت کننده آن ندارد. گذشته از آن، در چنین عمقی خبری از  نیروهای امداد و نجات نیست. در نتیجه باید استحکام بدنه بدون هیچ کم و  کاستی باشد. این زیردریایی قابلیت حرکت با حداکثر سرعت ۳ گره دریایی را  دارد و نکته جالب تر این که در هر دقیقه تا ۱۰۷ متر پایین تر می رود. در  نتیجه با یک حساب ساده سرانگشتی می توان گفت Virgin Oceanic تنها در مدت ۵  ساعت به بستر عمیق ترین نقطه اقیانوس آرام یعنی Mariana Trench خواهد رسید.

این زیردریایی به طیف  گسترده ای از حسگرها و دوربین ها مجهز است. در مناطقی نظیر اعماق اقیانوس  آگاهی از اوضاع محیط اطراف کمک زیادی به هدایت کننده زیردریایی می کند تا  در سخت ترین شرایط نیز بهترین تصمیم ها اتخاذ شود. به همین دلیل حسگرهای  نصب شده در داخل و خارج بدنه Virgin Oceanic بخش قابل توجهی از امور نظارتی  و کنترلی مجموعه را بر عهده دارند. معمولا افرادی که در زیردریایی به  اعماق آب نفوذ می کنند اطلاع کاملا دقیقی از فاصله باقی مانده تا بستر دریا  ندارند و صد البته تشخیص این فاصله در نقاطی نظیر عمیق ترین بخش های  اقیانوس کار به مراتب دشوارتری است. یکی از دلایل همکاری نزدیک شرکت تحت  نظارت برانسون به گوگل برای رفع نگرانی ها در همین زمینه است.


این زیردریایی گرچه آزمون  های اولیه را با موفقیت پشت سر گذاشته است، اما باید پذیرفت که هنوز راه  درازی در پیش است. به عقیده محققان آنچه که ریچارد برانسون انجام داده است  آغاز یک ماجراجویی طولانی است که از حیث خطرناک بودن دست کمی از نفوذ به  اعماق فضا ندارد. به همین دلیل گفته می شود در ماه های آینده طیف وسیعی از  آزمون های پیچیده برای این فناوری نوین طراحی خواهد شد تا نگرانی های موجود  یک به یک به بوته فراموشی سپرده شوند. بر اساس برنامه ریزی های صورت گرفته  قرار است Virgin Oceanic در نخستین مرحله از ماجراجویی در اعماق آب های  جهان خود را به عمیق ترین بخش های اقیانوس آرام یعنی منطقه Mariana Trench  برساند. این برنامه تا چند ماه آینده آغاز خواهد شد. در صورتی که همه چیز  بر طبق برنامه پیش رود تا ۲ سال آینده ۴ سفر دیگر به ۴ نقطه عمیق اقیانوس  های دیگر جهان نیز انجام خواهد شد. به نظر می رسد همه چیز برای آغاز دور  تازه ای از اکتشافات بشری مهیا شده است.

بشر گرچه در سال ها و دهه  های اخیر بیشتر از اقیانوس های زمین به آسمان و اعماق فضا چشم دوخته است،  اما این بار ماجراجویی همچون ریچارد برانسون توجه جهانیان را به اعماق  اقیانوس های جهان معطوف کرده است. از این رو شاید بتوان به جرات گفت  گردشگری در اعماق اقیانوس ها از گردشگری در اعماق فضا پیشی گرفته است.